با شروع کردن به خواندن مقاله امروز ایسنا تحت عنوان در اعتراض به تغيير ناگهاني زمان ديدار با آمريكا، تيم ملي بسكتبال با ويلچر ايران از پارالمپيك كنار كشيد متوجه شدم که ایران ازبازی باتیم بسكتبال با ويلچر آمریکا به علت تغییر برنامه بازیها انصراف داده است.مسئله ای که به قول مسئولین مخالف روحیه المپیزم می باشد.با توجه به تجربه زندگی سی ساله در ایران مسئله ای به نام مدیریت زمان و زمان سنجی در این کشورمسئله ای کم اهمیت که شاید بی اهمیت است .بو دار بودن این موضوع با خواندن سطور بیشتری از این متن برایم مسجل گردید.جمله پایانی این خبر:"لازم به ذكر است، ديدار پنجاه و هشتم پارالمپيك پكن را تيمهاي كانادا و رژيم اشغالگر قدس برگزار خواهند كرد." باعث آشکار شدن حقیقت ماجرا شد : اگر ما آمریکا را ببریم و اسرائیل هم کانادا را آنوقت خاک کدام دوعالم را بر سر بکنیم؟ ماجرائی که هیچگاه با برگزاری بازیها در زمان اولیه و دانستن برنده بازی اسرائیل وکانادا احتمال پیش آمدن نداشت که باخت مصلحتی به آمریکا امکان هرگونه رویارویی با این تیم به رسمیت شناخته نشده را از میان می برد.لعنت به این امپریالیسم که یک بارهم که ما می خواستیم وقت شناس باشیم نگذاشت
No comments:
Post a Comment